نمی دانم از دست دادن یکی از حواس انسان سخت تر است یا اینکه سرطان بگیری....وقتی در معرض هر دوی انها قرار می گیری چه چیز وحشتناک تر است ...اینکه چند وقت درگیر شیمی درمانی و...شوی و زود بمیری و ...و یا اینکه مثلا قدرت شنوایی ات را از دست بدهی و صداها را با حسرت زیاد در سالهای زندگیت نشنوی 

.....

در یک ماه اخیر که شوک شدیدی از طریق مشکل گوش داشتم به خیلی چیزها فکر کردم.. راستش فهمیدم وحشتناکترین چیز زمانی است که نخواهی امید به بهبودت داشته باشی

پی نوشت: من که دوباره جهیدم خدا رو شکر اما روزگار تلنگر می زند غیض می کند یا تی پا و اردنگی می زند نمی دانم ... هر دو شاید با نگاه محبت آمیز پدرانه باشد